::Blogหมูน้อย::

 ใครได้ประโยชน์?

ใครที่เข้า มาที่นี่ประจํา คงพอจะทราบว่า ที่บล็อกนี่ มี2 คนช่วยกันทํา หมูน้อย เค้าจะเป็นคนหาเนื้อเรื่องต่าง หรือเรื่องเล่า ส่วนผม ตาว เป็คนจัดการเรื่อง ไฟล์ต่าง ไม่ว่าเพลง ภาพ แล้วก็เป็นตกแต่งธีม ปกติ ผมอ่านบล็อก ของท่านอื่น แล้วไม่ค่อยได้ คอมเมนต์เท่าไร พอไปอ่านเจอเรื่องๆดีมาก็บอกให้ หมูน้อยเค้า เข้าไปอ่านแล้วเมนต์ ด้วย

และต่อไปที่จะได้อ่าน นี้ เป็นความคิดเห็น ของผม เกี่ยวกับเรื่องเครดิต ที่มีปัญหา อีรุงตุนัง อยู่บนโลกไซเบอร์นี้

และได้เจอกับคนใกล้ตัวพอดี

สาระสำคัญในเรื่องของการคัดลอกบทความไปเผยแพร่ในที่ต่างๆ ก็จะเป็นเรื่องของการแบ่งปันซะมากกว่า เป็นการถ่ายทอดให้ความรู้กับผู้อ่าน (หรือสมาชิกเว็บนั้นๆ) มิได้นำไปให้เกิดความเสียหายหรือไปใช้ในเรื่องของการค้า จึงมักให้เครดิตบ้าง ไม่ให้เครดิตบ้าง เป็นเรื่องปกติ

แรกเริ่มเดิมที..การให้เครดิตนั้น...เป็นการบอกที่มาที่ไปของไฟล์...หรือบทความนั้นๆ... ว่ามาจากไหน..หากมีปัญหาจะได้ตามกลับไปที่เจ้าของได้ถูก..เพื่อจะได้แก้ไข หรือปรึกษาหารือได้...แต่ปัจจุบันเจตนาเดิมได้เปลี่ยนไป...กลายเป็นการขอบ คุณเจ้าของไฟล์นั้นๆอย่างเดียว...ฉะนั้นเมื่อไม่มีการให้เครดิต..เวลาเจ้าของไฟล์ไปเจอที่เว็บอื่น..ก็จะมองว่าไม่ขอบคุณเราเลย

บ้างครั้งการปิดทองที่องค์พระพุทธรูป ก็ไม่จําเป็นต้องปิดหน้าองค์เสมอไป ถ้าไม่มีใครไปปิดหลังองค์บ้าง แล้วพระพุทธรูปจะสวยได้อย่างไร(ถ้าไม่เช่นนั้นแสดงว่าคุณชอบที่จะปิดทองแต่หน้าองค์พระ) โดยความคิดส่วนตัว ใครที่นําบทความ ของเราไปใช่หรือนําไปเผยแพร่ แสดงว่าบทความของเรานั้น ดีจนผู้อื่นยอมรับ ถึงแม้ชื่อเราจะไม่ได้ขึ้นอยู่ที่เครดิต แต่ถ้าเราไปเจอ เราก็รู้อยู่แล้วว่านี้ของเรา แล้วคุณไม่รู้สึกดีหรือว่า บทความหรือความรู้ที่คุณได้ถ่ายทอดออกไปนั้น มีคนได้ช่วยกระจายเมล็ดพันธ์แห่งความรู้ของคุณออกไป ได้ให้คนอื่นๆได้ใช่ประโยชน์จากมัน เหมือนที่ต้นไม้ต้นหนึ่งออกผลมา แล้วนกก็ได้นําผลนั้นไปกินแล้ว ถ่ายเมล็ดออกมา พอเมล็ดต้นไม้นั้นงอกงามเติบใหญ่ให้ร่มเงา ให้ผลผลิต แต่ก็ไม่เห็นมีใครอยากทราบว่า เมล็ดของต้นไม้ต้นนี้มาจากที่ใด

จากประสบการณ์อันน้อยนิดของการเล่นอินเตอร์เน็ตไม่ถึงปี ที่แรกผมก็ไม่ ทราบถึงความสําคัญของการให้เครดิต แต่เท่าที่เห็นก็พบว่ามีการลอกกันไปก็ลอกกันมา จากเวปโน้นมาเวปนี้ ลอกจากเวปฝรั่งมาแปลเป็นไทยบ้าง ลองจากไทยไปเป็นฝรั้งมัง หรือไม่ก็ ข. ลอก ก. ค.ก็มาลอก ข. ต่อ รูปการนี่ ก็น่าจะให้เครดิต ก. ใช่ไหม แต่คุณจะรู้ไหมล่ะว่า ก. อาจจะไปลอก จ. หรือ ฮ. มาก็ได้ (ไม่แต่เรื่องบทความหลอก มีแทบทุกอย่าง เพลงเอย หนังเอย ฯ แต่ที่พบเจอส่วนใหญ่จะนําไปใช่เพื่อการค้า จึงผิดแน่นอน)

แต่ประโยชน์ของงานนั้น มันไม่ได้ลดลงเลย มีแต่จะเพิ่มขึ้น เนื่องได้มีคนนําเอาความรู้ที่ได้(ไม่ใช่แต่ความรู้นะครับแต่ อาจจะเป็นความสนุกของงานหรืออะไรต่างๆ ที่ผู้ทําได้สื่อออกมา) ไปใช้มากยิ่งขึ้น นอกเสียจากจาก คนที่ลอกไปได้เอาไปแก้เสียจนบิดเบือน จากจุดมุ่งหมายเดิมของ คนที่สร้างสรรค์งานนั้นๆขึ้นมา ข้อความที่พูดมาทั้งหมดนั้นไม่ร่วมถึงการนําเอาบทความ หรืออะไรต่างๆ ที่คุณสร้างสรรค์ขึ้นมา นําไปหาประโยชน์ ในทางการค้า เพราะพวกนี้ไม่ได้ทําเพื่อผู้อื่นแต่ทําเพื่อตนเอง

ปล. คุณไม่เคย เลยหรือ เวลาคุณไปเจอเรื่องดีๆที่มีคนอื่นเล่า,เขียน,บอก แล้วคุณเอาไปเล่าต่อ โดยที่คุณไม่ได้บอกที่มา ไม่เคยซักครั้งเลยหรือ

ความเห็นส่วนตัวนี้อาจจะขัดใจใครหลายคน ผมก็ต้องขอโทษด้วย เพราะผมได้ลองมองโลกอีกด้านนึง เท่านั้น

ปล.หมูน้อยขอเพิ่มเติมนิดนึงนะค่ะรู้สึกจะบาลปลาย ตาวเค้าไม่ได้มีเจตนาว่าการไม่ให้เครดิตเนี้ยเป็นเรื่องไม่สำคัญ แต่เราทั้ง2คิดว่ามันสำคัญน้อยกว่าประโยช์ของงาน อาจเพราะเราทั้งสองเพิ่งมาอยู่ในโลกของไซเบอร์ไม่นาน มารยาทต่างๆอาจจะไม่ถูก ฉะนั้นความคิดที่ว่าให้เคหรือไม่ให้ก็เป็นเรื่องปกติ พวกเราทั้งสองจึงไม่ได้คิดมากอะไร แต่พอมีคนมาทักเราทั้งสองจึงมึนเลยค่ะ พยายามจะอธิบายความคิดออกมา ว่า เราคิดว่าประโยช์ของงานสำคัญมากกว่าการให้เครดิตจริงๆแต่ก็ไม่ได้หมายความว่าการให้เครดิตไม่สำคัญนะค่ะ หรือเรื่องที่เราคิดมันจะผิดจริง?... ( เป็นบทเรียนที่ดีในชีวิตมากค่ะกับเหตุการณ์ทั้งหมด )