::Blogหมูน้อย::

 เอนทรีก่อนหน้านี่ ก็ลืมๆไปน้าจะได้ทาน ไอติมลง

เมื่อ วันอาทิตย์ที่ผ่านมาที่จังหวัดมีงานทำบุญตักบาตร พระสงค์ 1000 รูปเพื่อที่จะนำไปช่วยพระสงค์ที่3จังหวัดชายแดนภาคใต้ ใจจริงหมูไม่ได้คิดจะไปทำกับเค้าหรอก(คนเยอะไม่ชอบไปเบียดกับใครอะ) แต่ท่านย่าบอกว่าไปช่วยขนของหน่อยเลยจำใจไป + กับ..เอ้า! นานๆทีทำบุญกับเค้าหน่อยเลยจัดแจงไปซื้อมาม่ามา 1 กล่องราคา150(บอกราคาเสร็จ) หมูตื่นแต่เช้าไปจองที่ที่ทางจังหวัดจัดไว้ให้ ตื่นมันตี5ครึ่ง(นอนตี2) ซักแห้งไปเลย เอิ้กๆ..สถานที่ที่ทำบุญคือบนถนนหน้าศาลากลางจังหวัด ทางจังหวัดปิดถนนทั้งถนน เอาเสื่อมาปูให้นั่ง(เน้นว่านั่ง) มีพรมแดง(เอาไว้รับรางวัลออสกาเหรอ) ปูไว้ให้พระเดิน พระสงค์เกินจำนวนมา 200 องค์เลยเป็น 1200 องค์ มีนายสิบทหารอากาศมานั้งตามพรมแดง เป็นจุดๆเพื่อช่วยรับของจากพระสงค์เมื่อบาตรเต็ม ก่อนจะเริ่มทำการตักบาตร จะมีพิธีกรมาบรรยายสรรพคุณทางธรรมว่าวันนี้เรามาแล้วเราได้อะไร มีท่านผู้ว่ามาร่วมบรรยาย และก็มีคุณหญิงคุณนายที่นุ่งขาวห่มขาว แต่ประดับทองกันจนเหลืองแข่งกับจีวรพระ ลืมบอกเค้าขอความกรุณาให้นุ่งขาวห่มขาวกันอะ(แล้วจะนุ่งขาวห่มขาวไปเพื่ออะไรอะ) ก็ไม่รู้เพราะความง่วงอะป่าวเลยย้อนคำถามที่พิธีกรพูดมาในใจพิธีกรพูดอาราย มา หมูย้อนในใจตลอด เอิ้ก..(ไม่้กล้าพูดดังกลัวผู้เฒ่าผู้แก่แถวนั้นโดดเตะก้านคอ) จำได้นิดหน่อยว่าพิธีพูดว่า

พิธีกร : วันนี้เป็นบุณใหญ่ในประวัติศาสตร์ของจังหวัด

หมูน้อย : .....(เริ่มฟัง)

พิธีกร : การทีมาได้มาทำบุญกันวันนี้เป็นมหากุศลอย่างแรงกล้า

           เพื่อช่วยเหลือพระสงค์ที่อยู่ทางใต้

หมูน้อย : อืม(ง่วงอยากได้หมอน)

พิธีกร : มาทำบุญครั้งนี้เราต้องทำตัวให้เป็นภาชนะที่ใหญ่เพื่อที่จะรับบุญกลับไปให้เยอะๆ

           เราต้องทำตัวให้สำรวม จิตใจดี วาจาดี กิริยาดี เพื่อที่ได้บุญกัน ยิ่งทำกาย วาจา ใจ

          ได้ดีก็จะยิ่งรับได้บุญได้เยอะขึ้น    

หมูน้อย : หา! กรูนั่งไม่ดีแล้วไม่ได้บุญเหรอวะ(นั่งขัดสามธิ) กรูหาวจะได้บุญมั้ยเนี้ย(ง่วงมาก)

พิธีกร : ถ้าเรามีวาจาดี ร่างกายเราก็จะดี จิตใจเราก็จะดีตามไปด้วย เคยเห็นมั้ยคนที่ร่างกายไม่ดี

            จิตใจเค้าก็ไม่ดีไปด้วย วาจาเค้าก็ไม่ดี(พูดอย่างงี้จริงๆนะ)

หมูน้อย : เฮ้ย! บางคนร่างกายดี วาจานี้ดีโคตร แต่จิตใตนี่..ย..สุดๆ(คิดเองนะ) 

พิธีกร : การที่เรามาทำบุญวันนี้เพื่อที่เราจะเอาบุญไปใช้ เพื่อที่เราจะได้ร่ำรวย

           รูปสวยหล่อ มีเงินมีทองสุขสบาย ยิ่งทำมาก ยิ่งได้มาก

           ทุกคนมาทำก็ควรจะทำทั้งอาหารแห้งและจตุปัจจัย

หมูน้อย : อ้าว! มาม่ากล่องเดวไม่ได้บุญหรือ อยากกลับบ้านแล้ว ใครเป็นพิธีกรวะ(ได้แต่คิด)

             มานั่งนึก(ไม่ได้ฟังต่อ)ระหว่างรอพระก็นึกไปว่าเดวนี้เค้าทำบุญหวังผลกันขนาดนี้เลยเหรอ  อืมๆ..

  ทำบุญแล้วไม่ได้เอาไปใช้ชาติหน้าเหรอ แต่เกิดชาติเดวก็พอแล้วมั้ง 555 

       และแล้วพระสงค์ก็มา ท่านพิธีกรที่น่ารัก ท่านบอกว่ากรุณานั่งคุกเข่าแล้วใส่บาตรนะค่ะรูปที่ถ่ายออกมาจะได้สวยๆ ดูดี มีระเบียบ เจ้าค่ะนั่งคุกเข่าทำบุญ แต่ละคนที่มาอายุ 70+ กระดูกโดนแมงกิน ข้อเข่าผุ กันเป็นแถวให้นั่งคุกเข่าใส่  ท่านย่าของหมูนั่งคุกเข่าใส่บาตรได้แค่ 2 องค์ลงไปกองกับพื้น บอกไม่ไหว ปวดเข่า หมูเลยบอกว่ายืนเหอะใครจะว่าก็ช่างมันเหอะ แล้วคิดดู 1200 องค์ ต้องคุกเข่านานขนาดไหนพอดีกัน ไอ้ที่ผุอยู่ก็คงไม่พ้นร้าวแน่ อยากจะรู้จริงใครเป็นคนคิดให้นั่งคุกเข่าใส่บาตรส่งสารคนแก่อะ(ห่วงแต่ภาพ พจน์อยู่ได้) พอใส่บาตรเสร็จขากลับท่านย่าเลยต้องแวะซื้อยามาทา หัวเข่าไป 2 หลอด สงสารย่าจริงๆ คนแก่ชอบทำบุญแต่ทรมารตัวเอง เฮ้อ!  คราวหน้าคราวหลังไปทำบุญต้องดูหน่อยล่ะมั้ง....จบ